Sisyphus: hoogmoed en de val

De Grieken hadden een schimmige voorstelling van het rijk der doden, ook wel Hades genoemd, naar de god die over de onderwereld heerste aan de zijde van zijn vrouw Persephone. Het was er duister en onaangenaam, en een aantal zielen die het bij leven hadden gewaagd de goden te tarten, werd er tot in de eeuwigheid gestraft.

Titiaan, Sisyphus, 1548-1549

Zo verging het ook Sisyphus, die voortleeft in onze taal in het woord Sisyfusarbeid. Hij stichtte eens Korinthe in Griekenland, de stad die het vasteland verbindt met de Peloponnesus. Daar was hij jarenlang letterlijk en figuurlijk koning te rijk, totdat hij overmoedig werd en probeerde om de oppergod Zeus een hak te zetten. Zeus had zojuist de nimf Aegina geschaakt, weer een nieuwe verovering in zijn eindeloze jacht op vrouwen, of Sisyphus verried hem aan haar vader de riviergod Asopus.

Woedend over de hoogmoed van deze sterveling zond Zeus zonder pardon Thanatos, de dood naar hem toe. Sisyphus had zijn lesje duidelijk nog niet geleerd, want hij ging de strijd aan met Thanatos. Hij bleek sterker en hield de dood gevangen, zodat op aarde niemand meer kon sterven. Dit zorgde voor zoveel chaos in de wereld dat Ares, god van de oorlog, ingreep. Hij bevrijdde Thanatos, herstelde de orde op aarde en bracht Sisyphus naar de onderwereld.

Cartoon van Scott Hilburn

De slimme Sisyphus gaf zich niet gewonnen. Eenmaal in het rijk der schimmen wist hij Hades en Persephone ervan te overtuigen dat hij terug naar boven moest om zijn vrouw eraan te herinneren de dodenoffers voor hem te brengen die gebruikelijk waren; hoe konden ze het immers toestaan dat ze zich aan die plicht onttrok? Natuurlijk was Sisyphus niet van plan weer terug te keren.

Even leefde hij erop los, genietend van zijn overwinning op de goden, maar het duurde niet lang of Thanatos stond opnieuw voor de deur. Ditmaal zou er geen uitweg meer zijn voor Sisyphus. Eenmaal in het rijk der schimmen was het aan Zeus om een passende straf voor hem te bedenken. De taak die hij toebedeelde aan Sisyphus was de volgende: hij moest een gigantisch brok steen een heuvel op te duwen. Sisyphus begon nog met goede moed aan de zware klus, maar toen hij na veel pijn en moeite bijna boven was, ontsnapte het rotsblok aan zijn grip en rolde weer helemaal naar beneden. Hij moest opnieuw beginnen. En weer tuimelde de steen op het allerlaatste moment naar beneden. Tot in de eeuwigheid zou hij het rotsblok omhoog rollen, zonder dat hij de taak ooit zou volbrengen…

 

Advertenties

2 gedachtes over “Sisyphus: hoogmoed en de val

  1. Pingback: Let’s play: Griekse kwellingen | Orpheus Kijkt Om

  2. Pingback: Vier scenario’s voor muziek #boostyourpositivity | Altijd een eenhoorn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s