Italiës meest geliefde heilige

De wegen van pelgrims leiden al eeuwen naar Puglia. Naar Monte Sant’Angelo om tot de aartsengel te bidden, en naar het even verderop gelegen San Giovanni Rotondo voor een ontmoeting met Italiës meest geliefde heilige: padre Pio.

 

Padre Pio (1887-1968)
Padre Pio (1887-1968)

Een klein icoon of schilderij van padre Pio heeft in bijna ieder Italiaans huis wel een plekje, aan de muur of op een bureautje. Maar wie was hij eigenlijk?

FRATER PIO
In 1887 werd Pio geboren als Francesco Forgione, in een arme familie in Pietrelcina, een dorpje in de buurt van Benevento. Toen hij 16 was wist hij al dat hij zijn leven wilde wijden aan god; naar eigen zeggen had hij toen al verschillende mystieke ervaringen gehad die hem dichterbij het geloof brachten. Zijn geestelijke carrière begon bij het kapucijner klooster in de buurt, waar hij al snel verder door het leven ging als frater Pio da Pietrelcina.
Zijn vrome leven werd echter tegelijkertijd gekenmerkt door veel fysiek lijden – pijnen en kwalen die hem de rest van zijn leven zouden achtervolgen.

PATER PIO
Meerdere malen werd hij door artsen naar huis of naar kuuroorden gestuurd, in de hoop dat zijn lijden daar zou worden verlicht. Pio vorderde ondertussen, ondanks de pijn, gestaag met zijn theologische en filosofische studie, en op 23-jarige leeftijd werd hij in 1910 ingewijd als priester (padre Pio).

Vanwege zijn fysieke kwalen werden padre Pio allerlei ‘privileges’ verleend; de orderegels leken voor hem niet te gelden; hij bracht – tot ergernis van sommigen – een groot deel van zijn tijd zelfs buiten de kloostermuren door. Het leverde hem gemopper en geklaag van zijn medebroeders op, die het kerkelijk bestuur meerdere malen opriepen om hem terug te brengen in de lekenstand.

HOGEROP
De Kerk gaf geen gehoor aan het verzoek en Pio’s gezondheid ging verder achteruit: nadat hij gedwongen werd te verhuizen naar een klooster in Foggia werd hij ook daar ziek, vooral gedurende de drukkend warme zomers. Dat was het moment dat werd besloten dat Pio zou worden overgeplaatst naar een dorp dat op een koele 600 meter hoogte lag, vlak bij het prachtige natuurgebied van de Gargano in Puglia: San Giovanni Rotondo.

 

Padre Pio draagt de mis op
Padre Pio draagt de mis op (foto: Wikimedia)

 

Padre Pio in 1968, tijdens de paasmis
Padre Pio in 1968, tijdens de paasmis (foto: Wikimedia

 

STIGMATA

Padre Pio met de stigmata
Padre Pio met de stigmata

Bij de kapucijner monniken van San Giovanni in Rotondo zou hij de rest van zijn leven blijven. Het was daar dat hij op een dag, ten overstaande van een aantal nietsvermoedende medebroeders, instortte. Tot grote verwondering van de omstanders zag men dat padre Pio de stigmata had ontvangen: beide handpalmen begonnen onophoudelijk te bloeden, net als ooit de beroemde broeder Franciscus uit Assisi was overkomen. Het nieuws verspreidde zich snel onder de kloosterlingen en daarbuiten: langzaam werd hij een beroemdheid in heel Zuid-Italië.

De roem van padre Pio steeg, maar het bleef omstreden of hij inderdaad de wonden van Christus had; boze tongen beweerden dat hij naast zijn bed twee spijkers had liggen waarmee hij zichzelf verwondde. Een journalist uit Napels kwam op bezoek bij de broeders in San Giovanni Rotondo, om voor eens en voor altijd uit te zoeken of de geruchten over padre Pio en de stigmata op waarheid berustten. De journalist was gekomen met een flinke dosis scepsis, maar al snel was hij zelf getuige van de wonderen die Pio verrichtte. Hij publiceerde er een artikel over en het nieuws verspreidde zich snel: in één klap was de naam van padre Pio in heel Italië gevestigd. Vanaf dat moment kwamen gelovigen van heinde en verre naar San Giovanni Rotondo. Voor de gelovige gemeenschap was de zaak nu opgehelderd. Een officieel comité van de Kerk, die Pio voorheen nog afdeed als een oplichter en gelovigen opriep hem niet op te zoeken en te eren, verklaarde nu dat men te maken had met een mystiek, bovennatuurlijk verschijnsel.

SANTO SUBITO!
Dankzij zijn enorme populariteit wist Padre Pio in de loop der jaren veel geld in te zamelen voor de gemeenschap van San Giovanni Rotondo. Hij liet er een nieuwe basiliek van bouwen voor de pelgrims, maar ook een nieuw ziekenhuis en een gehandicaptencentrum. Een broeder stond in 1968 aan zijn sterfbed, en verklaarde later dat de wonden in de handpalmen van Pio direct na zijn dood verdwenen. Het nieuws van de dood van Pio bereikte de gelovige gemeenschap van Italië en al snel klonk er ‘santo subito!’ door heel het land: onmiddellijke heiligverklaring werd geëist. Pas in 2002 kwam het er echt van. Tegen die tijd was er in vrijwel ieder Italiaans huishouden en hart al een plekje gereserveerd voor padre Pio.

 
VERDER LEZEN

PUGLIA-COVERIn 2008 gebeurde er iets wonderlijks: de doodskist van padre Pio werd, vijftig jaar na zijn dood, geopend. Precies die zomer legde ik de route vanaf Rome richting San Giovanni in Rotondo af, zoals miljoenen gelovigen dat in de eeuwen voor mij deden. Lees erover in mijn boek Puglia. Reizen door de hak van de Italiaanse laars, dat binnenkort (25 mei 2013) verschijnt en nu met een speciale korting besteld kan worden!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s