Wie denk je dat je bent?

Liefde, seks en tragedieWie dacht op basis van enkel wat psychische zelfkennis en levenservaring te weten ‘wie hij is’ heeft het, volgens auteur Simon Goldhill, helemaal mis.
‘Wie denk je dat je bent?’, de titel van deze blog, is de ook titel van het eerste deel van Liefde, sex en tragedie. Hoe de oudheid ons heeft gevormd, een vorig jaar in Nederlandse vertaling verschenen boek van die schrijver. Voor een goed begrip van wie we zijn en hoe dat zo komt, meent Goldhill, is ook de geschiedenis van belang, in het bijzonder die van de Grieks/Romeinse oudheid.

DE ONONTBEERLIJKE KLASSIEKEN
‘Dit boek gaat over hoe ‘de klassieken’, de bestudering van de culturen van het antieke Griekenland en Rome, onontbeerlijk zijn voor het vinden van antwoorden op de kernvragen over wat het betekent om mens te zijn in de moderne samenleving,’ vermeldt de auteur in de inleiding. ‘Het stelt niet alleen dat geschiedenis van belang is voor een goed begrip van wie we zijn en hoe dat komt. Het wijst meer in het bijzonder op het diepgaande belang van de antieke wereld voor ons bewustzijn van onszelf in het moderne leven. ’

Van obsessies met het ‘volmaakte lichaam’ tot in de antieke cultuur gewortelde joods-christelijke tradities, van politieke grondbeginselen tot amusementsvormen als het theater de gladiatorenspelen en de mythen en verhalen waarmee wij mensen, toen en nu, ons begrip van het hier en nu vormen: Liefde, sex en tragedie maakt in bijna 400 pagina’s meer dan duidelijk dat de klassieke oudheid van groot belang is geweest voor vele generaties grondleggers van de politieke, intellectuele en kunstzinnige tradities van het Westen.

EEN HARTENKREET
De vertellingen over het Griekse en Romeinse verleden zijn vermakelijk en grondig, de voorbeelden goed gevonden en verhelderend. Maar dit boek is meer dan een opsomming van voorbeelden van gewoontes, gebruiken en tradities uit de klassieke oudheid die op de een of andere manier voortleven of hun invloed uitoefenen op het westerse leven van vandaag de dag. Het is een pleidooi, een hartenkreet bijna, voor het belang van de bestudering van het verleden in het algemeen.

‘Onze vaders en moeders,’ vertelt Goldhill in het laatste hoofdstuk, ‘waren zeer verknocht aan de klassieken en maakten hun beeld daarvan tot fundament van hun culturele verbeelding. Als we net als kinderen de hartstochten van onze vaders en moeders niet kunnen begrijpen, ontwikkelen we een inadequaat beeld van het verleden, weinig meer dan de reflectie van onze eigen sores in een verweerde spiegel.’

DE SPIEGEL
Hoewel we in Nederland wellicht wat minder affiniteit voelen met de woorden van de (Britse) auteur van dit boek – het waren immers vooral landen als Groot-Brittannië, Duitsland en Frankrijk wiens intellectuele elite hun eigen ‘renaissance’ van de klassieken beleefden in de 18e en 19e eeuw – waren er toch ook een groot aantal Nederlandse kunstenaars, schrijvers en denkers die een ‘Grand Tour’ ondernamen en de invloeden daarvan mee terug naar huis namen. Die reizen en die kunstenaars zijn echter niet vaak onderdeel van de geschiedenislessen in ons land, en maken dus geen groot deel uit van ons ‘collectief historisch besef’. Toch maakt het voor de lezer van dit boek weinig uit: het moet het namelijk vooral hebben van affiniteit van de lezer met een veel algemenere waarde, die midden in het boek prachtig is verwoord door Goldhill:

‘Kijkend in de spiegel van het verleden kunnen we onszelf beter zien.’
Liefde, seks en tragedieVERDER LEZEN?

Liefde, sex en tragdie.
Hoe de oudheid ons heeft gevormd

Simon Goldhill
ISBN 9789046813119
Nieuw Amsterdam Uitgevers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s